ระยะเวลาที่ทิ้งห่างจากการเล่าสู่กันฟังเมื่อครั้งที่แล้ว มาจนถึงวันนี้ ความไม่คุ้นของ
คืนวันที่อาจจะไม่ได้เป็นไปตามรอบปีเหมือนกับสมัยก่อน ๆ ได้เพิ่มแสดงให้ได้รู้
จักกับสิ่งใหม่ๆ ของธรรมชาติอยู่เสมอๆ หน้าฝน หน้าร้อน มารวมกันอย่างลงตัว
เพียงรอแต่หน้าหนาวที่กำลังจะมาถึงว่าขอให้หนาวนานสักนิด …ทอดนิ่งความเย็น
ให้ได้สุขและสวยงาม รวมทั้งการมาเยี่ยมเยือนของพี่ๆน้องๆ ไม่ได้ทิ้งช่วงห่างตาม
ฤดูกาลให้ไร่ได้เหงาเหมือนเช่นปีก่อน
ปีนี้ ได้รับรู้ “ความรู้สึก” ของผู้มาเยือนมากขึ้น สิ่งดี ๆ มากมายได้เกิดขึ้นและคงอยู่
ได้รับรู้ความทุกข์ของคนนั้น ได้ฟังความสุขของคนนี้ ได้รับรู้เรื่องราวและแอบแทรก
ข้อเสนอแนะกับคนโน้น ได้แนะนำสิ่งที่ได้รู้ให้แก่ผู้ที่ไม่รู้ ได้เผื่อแผ่ความความรู้สึก
ดีๆ และมิตรภาพงาม ๆ แก่คนแล้วคนเล่า ได้ช่วยเหน็ดเหนื่อยกับสิ่งที่หลาย ๆ คน
กำลังเวียนว่ายและค้นหา แต่บางครั้งก็ได้เพียงเอ่ยวาจาและยกกำลังใจที่มีอยู่ให้
เป็นพลังไว้เพื่อให้เขาได้เดินต่อไป นี่ไม่นับการสมรู้ร่วมคิดวางแผนให้เกิดสิ่งดีๆ ที่
อยากให้หลายชีวิตได้มีส่วนที่เรียกว่า “ความสุข” ได้แทนที่เข้าไปอยู่ในหัวใจและ
ความรู้สึกได้บ้าง…แม้เพียงจะรู้ว่านั่นคือแค่ชั่วยาม
 “ทุกวันนี้มนุษย์ต้องต่อสู้ และขวนขวาย ดิ้นรนกับ”สิ่งปลอม” ให้เหนื่อยล้า ให้ท้อแท้ …ทั้ง ๆ ที่ควรจะต่อสู้และดำเนินชีวิตตาม”สิ่งแท้จริง” นั่นก็คือชีวิตและลมหายใจของตนเองในปัจจุบัน” ประโยคนี้ได้ฟังปากผู้หญิงเก่งคนหนึ่งในรายการทีวีที่วันนี้เธอชนะความทุกข์ทั้งปวงที่มาถับถม ซึ่งมันไม่
ทำให้ต้องนั่งนึกถึงความหมายและความซับซ้อน เพราะนี่ก็คืออีกหนึ่งความเข้าใจ
ที่ได้รับรู้ถึงความหมาย
และอยากจะให้อีกหลาย ๆ ชีวิตและลมหายใจในเส้นทางมิตรภาพที่ได้ก่อเกิดมาจากบ้านไร่ตับเต่า มีไว้
เพื่อเตือนความรู้สึกในวันที่เหนื่อยอ่อน ท้อแท้…ว่าที่กำลังเดินทางอยู่นี้ มันเหนื่อย มันต้องต่อสู้และดิ้นรน
ขวนขวาย เพื่อสิ่งใด มิใช่เพื่อแค่ให้ดำรงชีวิตอย่างปกติสุข เคียงข้างกับคนที่รักเราและเรารัก …มิใช่หรือ
พลังกาย พลังใจ กำลังเพื่อต่อสู้ที่เสียมันไปเพื่อแลกกับสิ่งน้อยนิด จะดีไปกว่าพลังและกำลังใจที่ต่อสู้ใน
สิ่งที่เล็กกว่าแต่ก็ได้สิ่งน้อยนิดเท่าที่ได้รับได้อย่างไร …และเอาพลังที่เหลือไปทำให้เกิดสิ่งที่มากมาย
กว่าน้อยนิด และยังเหลือคอยเก็บเกี่ยวความรัก ความสุขระหว่างเส้นทางเดินได้อีกตั้งเยอะแยะ
สิ่งปลอม ก็คือมายา มายาแปลว่าภาพลวง ภาพลวงก็คือภาพที่ไม่มีจริง ….. ถ้าเหนื่อยนัก วันนี้ลองย่อความรู้สึกของตัวเองให้เล็กลง เคยรู้บ้างไหมว่าลมหาย
ใจเข้าออกที่มันทำงานอยู่ทุกวินาทีให้เรามีชีวิตอยู่ แค่ปลายจมูก …มันเป็นอย่างไร ????
คิดถึงลูกสาวที่ตัวใหญ่ขึ้นมากมายของแม่นกทุกๆ วัน …ไร่เรามีนาข้าวแล้วนะลูก ได้กลับมาทันเกี่ยวข้าวกับแม่นกแน่ๆ |
