บทรำพึงรำพันหมายเลข 11
ให้ดวงตะวันทอแสง
ที่กลางใจ
หลับตาผ่านคืนวันมาจนจะหมดปี มีคนบอกว่า วันคืนที่ผ่านไป เร็วเพราะ
เราโตขึ้น มีอะไรทำมากมาย มีเรื่องราวในความคิดเยอะแยะมีเป้าหมาย และความฝันที่ต้องเดินทางไป ฝันของคนคนหนึ่ง รวมกับฝันอีกคนหนึ่ง
อาจจะเป็นฝันที่ยิ่งใหญ่ถ้าเป็นฝันเนื้อหาเดียวกัน
แต่อาจจะเป็นฝันที่
เนิ่นนานและต้องค้นหาถ้า เป็นฝันที่ ต่างเนื้อหาและต่างสีสรรเรื่องราว
ฝันให้ไกลและไปให้มันถึง มันอาจจะดู
เหนื่อยหน่ายเนิ่นนานและ
ท้อแท้ ก็อยากจะให้ลดขนาดฝันให้เล็กลงสักนิด วาดสีสรรให้มันอยู่ใน
สีที่เราผสมเองได้ มันคงจะไม่เหนื่อย
และเดินทางไปถึงได้มีคนเคย
บอกอีกว่า ถ้าวันคืนที่เราใช้ชีวิตผ่าน
มีทั้งกลางวันและกลางคืน มนุษย์
เราล้วนแต่กลัวแสงอาทิตย์ในกลางวันที่ร้อนเร่า ไม่กล้าแม้แต่จะเพ่ง
มองแสงที่แผดกล้า
แต่อยากให้รู้ว่านั่นแหละคือเรื่องราวแห่ง ความจริง ที่คนเราไม่
อยากจะแกร่งกล้าท้าทายและเผชิญหน้า ซ้ำยังคอยหลีกเลี่ยง แต่ในทางกลับกันแสงจันทร์นวลในคืนเพ็ญ ที่ส่องกระจ่างมาผู้คนต่างชื่นชมและ
หลงในเงาจันทร์ อีกทั้งยังรอคอยคืนเพ็ญที่เต็มดวง ซึ่งมันก็คือ ความฝัน ที่ช่วยเบี่ยงเบนเรื่องราวความจริงไม่ให้รุ่มร้อน และต้องหลบหลีก
แต่ความจริง ในจักรวาลที่ไม่อาจเปลี่ยนได้นั่นคือ แสงจันทร์นวลผ่องที่เราเห็น มันมาจากแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์
.ที่ยังไงก็คงเป็น
ความ
จริง
และเป็นนิรันดร์ คนเรานั้นไม่รู้หรอกว่าเราแข็งแกร่งเพียงใดกว่าจะได้เห็นว่าตนเองฝ่าช่วงเวลาอันยากลำบากเลว ร้ายและก็ผ่านมันไป
ได้ วันว่างของวันนี้ได้มีโอกาสเดินไปเรื่อยๆ ในไร่จนไปอยู่บนที่
คิดว่าเป็นจุดที่สูงที่สุดคือบนดาดฟ้าบ้านฟ้าฝากฝนเป็นมุมมองที่
ไม่ค่อยสัมผัสมากนัก แต่ดีใจในความคำนึงที่คิดได้ว่าการได้อยู่
บนที่สูงๆ จนเห็นเส้นขอบฟ้าบรรจบกับเส้นขอบผืนดินมันน่าจะเป็น
ที่ที่เราสามารถส่งความคิดถึงระลึกถึงไปสู่หลายๆ
มิตรภาพ ไปสู่
พี่น้องหลายๆ คนที่เคยมาสัมผัสมาเยี่ยมเยียนกันไปรอบปีนี้และ
หลายปีที่ผ่านมาได้ดี เหมือนเสาสัญญาณเสียงหัวเราะพูดคุยทัก
ทายและกล่าวลา ยังคงจำได้อยู่ตลอด รวมถึงเรื่องราวที่หลั่งไหล
และถ่ายทอด แลกเปลี่ยนกันฟังความสุขใจจากสิ่งที่ขับเคลื่อน
จากความคิดออกมาเป็นตัว หนังสือบนสื่ออันทันสมัยและใช้คำ
สวยๆโปรยว่า "บทรำพึง รำพัน" แทนความหมายของความจริง
ที่ได้จากการ เดินทางในเส้นทางสูงลิบแต่ได้เดินแค่ริมขอบทาง
แคบ ได้รับการรับฟัง สนใจได้รับการหยุดคิดและเห็นตามบ้างใน
บางเนื้อหาและความหมาย
แค่นี้มันก็เป็นสิ่งที่สวยงามให้กับชีวิตหนึ่ง โดยได้มาเติมความ เพียงพอ ที่เต็มอยู่
.ให้มันล้นออกมา..ตั้งมากมายปีใหม่นี้ขอส่ง ความคิดถึง
ปรารถนาดีและกำลังใจที่มีอยู่ทั้งหมดไปให้กับมิตรภาพทุกๆ หน่วยที่ผ่านพบกัน ทั้งมิตรภาพที่กำลังสดชื่น สวยงาม มีฝันที่กำลังเดินไปหา และ
มิตรภาพที่อ่อนล้า ท้อแท้และกำลังบาดเจ็บ
.ถ้ากลางวันมันยาวนานนัก แสงแดดมันยังร้อนและเจิดจ้าอยู่ หลับตาเสียบ้างก็ได้ และคิดว่ามัน
ถึงเวลากลางคืนที่มีแสงจันทร์แล้ว
ฝันซ้อนฝันบางทีก็ทำให้คลี่คลายได้ในบางเวลา
..แต่ลืมตามาอย่าไปกลัวเลยกับ ความจริง ก้าวผ่านมา ไปให้ได้นะครึ่งหนึ่งจากความคิดคำนึงทั้งหมดตอนนี้ ก็ยกไว้คิดถึงลูกสาวคนดีของแม่นก
เหมือนเดิม |